بىپايان آنان كه زمينهء عدالت را بر خود تنگ مىبينند بىگمان دامنهء زور و ستم را تنگ‌تر خواهند يافت . اى مردم مبادا كسانى از شما كه در دنيا غرقه شده و صاحب زمينها شده و رودهايى به تملك خويش در آورده‌اند و اسبانى به تصاحب گرفته‌اند و داراى كنيزكانى شده‌اند وقتى اينها را از ايشان ستاندم و به حقوقى كه مىدانند ايشان را فرا خواندم نگوييد كه على بن ابى طالب ما را از حقوقمان محروم ساخت . بدانيد كه مبادا مردى از مهاجرين و انصار از اصحاب پيامبر خدا ( ص ) تنها به همين دليل - صحابت با پيامبر - خود را بر همگنانش برتر بداند ؛ برترى فردا ، نزد خداست و ثواب و اجر آن نيز بر عهدهء خداست بدانيد كه هر كس به خدا و رسول لبيك گويد و ملت ما را تصديق كند و وارد دين ما شود و قبلهء ما را پذيرا گردد مستوجب حقوق و حدود اسلام است . شما بندگان خداييد و مال ، مال خداست كه ميان شما به تساوى تقسيم مىشود و هيچ كس بر كس ديگر برترى ندارد . پرهيزكاران را نزد خدا بهترين پاداشهاست فردا كه رسد به خواست الهى به هم مىرسيم و هيچ كس عرب يا عجم كه مستحق بخشش باشند نسبت به هم برترى ندارند » . او ( على « ع » ) با اين بيان سياست خود را كه بر اساس عدالت بنياد گرفته و همهء مردم را به يكسان در بر مىگيرد و امتيازى براى هيچ كس قايل نيست ، برشمرد . بر بسيارى از مهاجرين قريش و ديگران ، گران آمد كه همچون ساير مردم و بزرگان ، يكسان باشند بويژه طلحة و الزبير كه عمر بن الخطاب آنان را همتراز على بن - ابى طالب قرار داده بود و طمع به خلافت دوخته بودند و به كارگزارى بصره و كوفه گمارده شده بودند ولى امروز على ( ع ) در بيانات تاريخى خود آنان را در رديف بزرگان قرار داده و از اينكه كمترين پستى به ايشان واگذارد خوددارى مىكند و هنگامى كه چنين درخواستى از وى كردند با نرمى و مهربانى پاسخشان داد : دوست دارم كه پيش خودم باشيد و از نظر مشورتى شما استفاده كنم و از هم سخنى با شما لذت ببرم چه از دورى شما ، وحشت دارم . على ( ع ) بر اين موضع خود پافشارى كرد زيرا از نيات آنان - كه بر هيچ كوچك و بزرگى پوشيده نبود - خبر داشت او ديده بودشان كه ديروز نه براى خدا و به مصلحت اسلام بلكه با طمع در قدرت يافتن پس از عثمان ، بر او خشم گرفتند ولى اينك آن دو ، سخنانش را شنيدند و دانستند كه او هيچ امتيازى براى آنها نسبت به ديگران قايل نيست و ايشان در دورهء جديد خلافت او هيچ طرفى نخواهند بست و روش